O mnie

©Piotr Życieński/IPN

Nazywam się Łukasz Wolak. Z wykształcenia jestem historykiem i dokumentalistą, absolwentem Uniwersytetu Wrocławskiego. W 2006 r. obroniłem pracę magisterską pt. „Grabież warszawskich dóbr kultury w czasie II wojny światowej przez okupanta niemieckiego”. Po zakończeniu studiów podjąłem pracę w Oddziale Instytutu Pamięci Narodowej we Wrocławiu (OBUiAD i OBL). W tym samym czasie rozpocząłem roczne studia podyplomowe na kierunku Zarządzanie Bezpieczeństwem, które ukończyłem w 2008 r. W lipcu 2009 r. po pozytywnej decyzji komisji rekrutacyjnej zostałem przyjęty w poczet słuchaczy seminarium doktorskiego w Centrum Studiów Niemieckich i Europejskich im. Willy’ego Brandta UWr. W trakcie pracy nad dysertacją doktorską byłem m.in.: uczestnikiem IV Letniej Szkoły Historii Najnowszej IPN (2010) oraz I Zimowej Szkoły Historii Najnowszej IPN (2012). W 2012 r. obroniłem w Instytucie Historycznym UWr. pracę doktorską pt. Dzieje Zjednoczenia Polskich Uchodźców w Republice Federalnej Niemiec w latach 1951-1990, którą zrealizowałem pod kierunkiem prof. dr hab. Krzysztofa Ruchniewicza. W latach 2012 – 2015 pracowałem w Bibliotece Centrum Studiów Niemieckich i Europejskich im. Willy’ego Brandta UWr. i byłem uczestnikiem Centralnego Projektu Badawczego IPN pt. „Polska emigracja polityczna w latach 1939-1990 (2013-2015). Od 2015 r. jako niezależny historyk kontynuuje badania związane z polskimi uchodźcami w Niemczech po II wojnie światowej, których wyniki w części publikuje na blogu. W ostatnim czasie (kwiecień-maj 2017 r.) pracownicy Muzeum Historii Polski zwrócili się do mnie z prośbą, w związku z przygotowywaną wystawą, o opracowanie analizy/ekspertyzy poświęconej polskim dipisom w strefach okupacyjnych Niemiec. W dalszym ciągu uczestniczę w pracach Centralnego Projektu Badawczego IPN pt. „Polska emigracja niepodległościowa 1945-1990

W ostatnich latach byłem stypendystą Bogdana Zdrojewskiego – Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego (2011) oraz Polonia Aid Foundation Trust (2015). Jestem również wolontariuszem Instytutu Polskiego i Muzeum im. gen. W. Sikorskiego w Londynie (od 2006 r.) oraz współpracownikiem: Pracowni Badań nad Polską Emigracją w Niemczech po 1945 r. (od 2009) i Ministerstwa Kultury i Dziedzictwa Narodowego (od 2010 r.). Od 2013 r. jestem członkiem Światowej Rady Badań nad Polonią.

Do chwili obecnej zrealizowałem kilka projektów naukowo-archiwalnych m.in.: dla Fundacji dla Porozumienia Europejskiego „Krzyżowa” w Krzyżowej, dla Georg-Eckert-Institut Leibniz-Institut für internationale Schulbuchforschung oraz prywatnych osób. Uczestniczyłem w kilku projektach popularno-naukowych: Mapa pamięci – Wrocław 1989, Niemcy i stosunki polsko-niemieckie w aktualnych polskich podręcznikach do historii oraz Leksykon Kultury Niemieckiej.

Więcej informacji o mojej aktywności naukowej można znaleźć w bazie Ludzie NaukiZainteresowanych odsyłam również do academia.edu oraz repozytorium CEON, gdzie udostępniam dotychczas opublikowane artykuły naukowe i popularno-naukowe.

Moje zainteresowania koncentrują się wokół problematyki: Polaków w Niemczech po 1945 r., polskich organizacji emigracyjnych po II wojnie światowej, działaczy emigracyjnych w Niemczech po 1945 r., historii sportu- sztuki walki w Polsce (karate), grabieży dóbr kultury w czasie II wojny światowej, przestępstw wobec dóbr kultury w PRL i tajnych służb.

Moje hobby to fotografia i sztuka walki – karate. Mam dwoje wspaniałych dzieci: córkę Marię i syna Stanisława. 

Poniżej krótka prezentacja mojej aktywności (czasami zdarza się, że jestem po drugiej stronie aparatu):

This slideshow requires JavaScript.

oraz dokumentacja zawodowych osiągnięć (wybór):

 

ZapiszZapisz

ZapiszZapisz

ZapiszZapisz

ZapiszZapiszZapiszZapisz

ZapiszZapiszZapiszZapisz